अम्हास प्यारी मधुबाला - वसंत बापट

मदीरा साकीसंगे जेथे
एकच होतो मधु प्याला
ती स्वर्गाहुन सुखकर म्हणती
कुणी बच्चंजी मधुशाला
नकोत असल्या व्यर्थ जल्पना
सर्व असंभव काव्यकल्पना
तुम्हास तुमची मधुशाला
अम्हास प्यारी मधुबाला

नार अनारकलीसम नाजुक
पडदा दुर जरा झाला
महाल स्वप्नांचा झगमगता
लखलखली चंद्रज्वाला
डोळे दिपता चोरी झाली
दिलदारांची ह्रदये गेली
कठोर काळा दाद न देता
फरार झाली मधुबाला

कुठे हरपली शोधीत बसला
जगात जो तो दिलवाला
स्वप्नामध्ये खळी चाचपुन
स्पर्शुन पाही कुणी गाला
अजुन तिला मन शोधीत राही
धुंडुन झाल्या दाही दिशाही
रजतपटावर कितीक झाल्या
मधुबाला ती मधुबाला

बा. भ. बोरकर - संधिप्रकाशात अजून जो सोने

संधिप्रकाशात अजून जो सोने

तो माझी लोचने मिटो यावी;

असावीस पास, जसा स्वप्नभास,

जीवी कासावीस झाल्यावीण;

तेंव्हा सखे आण तुळशीचे पान,

तुझ्या घरी वाण त्याची नाही;

तूच ओढलेले त्यासवे दे पाणी,

थोर ना त्याहुनी तीर्थ दुजे;

रंभागर्भी वीज सुवर्णाची कांडी

तशी तुझी मांडी देई मज;

वाळल्या ओठा दे निरोपाचे फूल:

भुलीतली भूल शेवटली;

जमल्या नेत्रांचे फिटू दे पारणे,

सर्व संतर्पणे त्यात आली.