ना. धों. महानोर: वळण वाटातल्या

वळण वाटातल्या झाडीत हिरवे छंद
वाहत्या निर्झरांचे गुंतले भावबंध 

अशीच बांधलेली जन्मांची नातीगोती
स्वातीच्या नक्षत्रांनी भिजली काळी माती
मातीचा गंध ओला, दरवळ रानभरी
पीकात वेचताना पाऊस-ओल्या पोरी

तुरीच्या हारी गच्‍च, गर्भार ओटीपोटी
ज्वारीच्या ताटव्यांशी बोलती कानगोष्टी
डाळिंबी लालेलाल, रानाला डोळे मोडी
मेंदीच्या पावलांशी लागट लाडीगोडी

कौलारू घरट्यांशी तुळशीवृंदावन
ऊसाच्या सावल्यांशी पांघरू येत मन
आकाश पांघरुनी निर्मळ गाणं गावं
पक्षांच्या पंखांवर माहेरी रोज यावं

ना. धों. महानोर: मन चिंब पावसाळी

मन चिंब पावसाळी झाडात रंग ओले । 

घनगर्द सावल्यांनी आकाश वाकलेले ॥
पाऊस पाखरांच्या पंखात थेंबथेंबी |
शिडकाव संथ येता झाडे निळी कुसुंबी||

घरट्यात पंख मिटले झाडात गर्द वारा |
गात्रात कापणारा ओला फिका पिसारा ||
या सावनी हवेला कवळून घट्ट घ्यावे ।
आकाश पांघरोनी मन दूरदूर जावे ॥

रानात एककल्ली सुनसान सांजवेळी । 

डोळ्यात गल्बताच्या मनमोर रम्य गावी ॥ 

केसात मोकळ्या या वेटाळुनी फुलांना |
राजा पुन्हा नव्याने उमलून आज यावे||

मन चिंब पावसाळी मेंदीत माखलेले । 

त्या राजबन्सी कोण्या डोळ्यात गुंतलेले ॥

महानोर : पक्ष्यांचे लक्ष थवे

पक्ष्यांचे लक्ष थवे

गगनाला पंख नवे

वार्‍यावर

गंधभार

भरलेले ओचे,

झाडांतुन

लदबदले

बहर कांचनाचे,

घन वाजत गाजत ये, थेंब अमृताचे.